Soms is er een opnamedag waarbij alles vreselijk snel moet. Voor elk shot heb je dan maar 1 poging en voor elke beslissing maar enkele seconden. Dan is het fijn dat je een goede set lenzen hebt waar je makkelijk uit kan kiezen:

Groothoek 18-35mm F2.8.

Deze lens is zeer geschikt omdat je met de groothoek alles er altijd op krijgt. Daarnaast kan hij dichtbij scherpstellen, dus voor wat voor verassing je ook komt te staan, het kan er scherp op. Daarnaast is hij redelijk lichtgevoelig, dus ook in donkere ruimtes kun je er nog redelijk mee uit de voeten.
Nadeel: bij 2.8 is de lens verweg niet onwijs scherp. Dus je plaatjes krijgen nooit absolute crispness.
De lens vervormt behoorlijk, waardoor gezichten filmen bij wider dan 24 mm er raar uit ziet.

Ik heb deze lens staandaard op mijn camera, als ik niet precies weet wat ik kan verwachten.

Zoomlens 70-200 mm F4.0.

Voor scherpte en telebereik heb ik deze lens bij de hand. Je kunt er ver mee inzoomen, de lens is redelijk snel, en superscherp. De image stabalizer zorgt ervoor dat je van schouderstatief, of zelfs uit de hand mee kunt filmen, zonder dat je beeld schokkerig wordt.

50 mm F1.4

Dit is een lens met prachtige brandpuntsafstand en een absolute aanrader voor fotografen, die iets meer geld willen uitgeven aan goed glas. Voor de filmmaker is ie lastiger werken: minder flexibel, doordat je niet kunt inzoomen: Je moet continue jezelf verplaatsen.
Hij is niet gestabiliseerd, dus je hebt een statief nodig, voor mooie shots. Bij een hectische dag blijft deze lens meestal in de tas.

Gisteren moest ik eerst filmen in een koelcel van -20 graden en 15 minuten later ik de regen bij +15 graden. Ik kon van tevoren al raden dat mijn lenzen uit de koelcel gegarandeerd zouden beslaan bij het eerste contact met de vochtige buitenlucht. Daarom heb ik 1 van mijn lenzen tijdens de opnames buiten de koelcel gelaten. Toen ik buiten moest filmen, kon ik eerst die lens gebruiken, terwijl de andere lenzen rustig in het gele koffertje aan de buitentemperatuur konden wennen.

Geschoten met 500 frames per seconde, ofwel een vertraging van 20x.

Muziek is Piano Concerto No. 1 (Liszt)

Ik kan bijna een nieuwe blog beginnen over alleen maar ‘Super8′ film. Dit weekend heb ik 3,5 minuut testopnames gemaakt met 3 verschillende camera’s.

Telkens dezelfde filmrol, zelfde scene, zelfde framerate, zelfde licht, zelfde model, zelfde shot. Dat gaat nu per post naar Duitsland, en dan heb ik binnen enkele dagen hopelijk de ontwikkelde film terug.

Om het resultaat terug te zien, moet ik nog wel een filmprojector scoren. Morgen naar de rommelmarkt, en hopen dat ik er een voor een prikkie op de kop kan tikken.

Na een shoot van 2 dagen wil ik bij thuiskomst zo snel mogelijk de 5x 16 GB geheugenkaartjes, de kaart van de 2e camera en de kaartjes van de audiorecorder overzetten en backuppen. Vaak kan ik het dan niet laten, om even te sneak-peaken of de opnames mooi gelukt zijn. Dit is tijdens de opnames soms lastig te beoordelen, door bijvoorbeeld fel zonlicht op de LCD van de camera of een strak tijdschema.

Thuis werd ik erg blij van dit beeld wat goed uitpakte, ondanks dat ik door de diameter van de lens geen polarizatiefilter kon gebruiken.