Batman Dekker

VZZ met dr. Dekker

Je zou het niet verwachten, maar het barst in de Randstad van de vleermuizen. Als het aan Jasja Dekker van Zoogdier Vereniging VZZ ligt, worden er dat de komende jaren nog meer. Ik vergezelde hem tijdens zijn nachtelijke onderzoek, dat hij doet in opdracht van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.
Het principe van het onderzoek is simpel. Je neemt een auto, plakt met een magneet een speciale microfoon op het dak en sluit deze aan op een speciale BAT-detector/recorder. Dit handige apparaat registreert de hoge tonen die de vleermuizen produceren, en zet deze tevens om tot voor mensen hoorbare frequenties. Het geheel wordt ook nog verbonden met een gps en een pda, zodat tegelijkertijd de route wordt vastgelegd. Een andere medewerker kan dan achteraf precies nagaan hoeveel vleermuizen zich waar bevinden.

Voor een goede registratie is het ook belangrijk om niet harder dan 30 kilometer per uur te rijden. Vandaar dat Dekker magneet stickers op zijn auto plakt waarop met grote letters “zoogdier onderzoek” staat: “Om je bejaarde rijgedrag te verklaren tegenover andere weggebruikers” aldus Dekker.

Het merendeel van de route tussen de veenplassen leggen we dan ook af met oranje knipperlicht. “Als we rond de schemer zouden rondrijden hebben we kans, dat er veel vleermuizen uitvliegen. Dit beïnvloedt de data en geeft een vertekend beeld van de werkelijkheid. Daarom vertrekken we een uur na zonsondergang”.

Zo nu en dan hoor ik de BAT-detector druk ratelen. Dekker weet het geluid feilloos te ontcijferen, terwijl het voor mij allemaal hetzelfde klinkt. “Dit waren die krekels waar we net voorbij reden. Kijk, elke vleermuis heeft zijn eigen geluidje. Dit geluid kunnen we omzetten in een grafiek. Zo kunnen we zelfs twee vleermuizen die je tegelijk hoort uit elkaar houden.”

Anabat

We maken ons rondje af langs de snelweg. “Dit is volgens een collega een echte doorvlieg-route.” vertelt Dekker als we onder de snelweg door rijden. “Bepaalde soorten vliegen vaste routes boven het water en op deze plek hebben we speciaal toegewijd onderzoek gedaan. Door elke avond een paar honderd meter verderop te meten, kun je precies nagaan waar de vleermuizen afslaan. Uiteraard kost dit nog wel de nodige statistische berekeningen”.

VZZ met dr. Dekker

Het plan is, dat de VZZ met partner CBS het onderzoek in de toekomst gaat uitbesteden aan vrijwilligers. “Vijftig vrijwilligers krijgen van ons een set met meetapparatuur en ze moet 1x per jaar er op uit trekken om deze metingen te doen. Zo kan onze vereniging in kaart brengen hoe het staat met de stand van de vleermuis in Nederland”. Na een uurtje zijn we weer terug bij ons vertrekpunt. We hebben geen vleermuis gezien, maar als ik Dekker moet geloven, hebben we er heel wat gehoord.

Leave a Reply